In 2026 is het precies 50 jaar geleden dat architect Hugh Maaskant de Stichting Rotterdam-Maaskant oprichtte - en dat is bijzonder, want er zijn maar weinig architectuurprijzen die geïnitieerd zijn door een architect zelf.

Maaskant was één van de meest toonaangevende na-oorlogse architecten van Nederland. Hij zag zichzelf vooral als een doener, geen prater, en had daarom veel respect voor architecten die hun kennis van en liefde voor de architectuur wisten over te dragen. Om dit soort activiteiten te belonen, richtte hij in 1976 de stichting op.

Met de stichting wilde Maaskant de rol van de gebouwde omgeving in het culturele en maatschappelijke debat versterken. Daarnaast streefde hij naar het “bevorderen van een meer bewuste beleving van architectonische, stedenbouwkundige en landschappelijke vormgeving uit heden en verleden, zowel in het algemeen als wat Rotterdam betreft in het bijzonder”. Om dit mogelijk te maken belegde Maaskant een fonds van 1 miljoen gulden. Vanuit dit fonds worden, inmiddels tweejaarlijks, afwisselend de ‘Grote’ en de ‘Jonge’ Maaskantprijs toegekend.

Bijzonder is ook dat potentiële winnaars alleen voorgedragen kunnen worden door een professionele jury; dit alles maakt de Maaskantprijs uniek binnen het Nederlandse architectuurlandschap.